vandaag ben ik in Kunming, een grote stad, hoofdstad van de provincie Yunnan. In zit in een groot hotel, wwar ze geen computer voor de klanten hebben, terwijl ze zich laten voorstaan op hun moderene confort. In het houten huis in Ping'an hadden ze wel een computer voor de gasten. Nu geen toeristisch oord maar een gewone Chinese stad

Zoals gebruikelijk was er vanmorgen aan het ontbijt alleen Chinees eten, maar een vriendelijk meisje bracht me boterhammen met eieren en jam; wel moest ik mijn eigen mes en vorrk halen, boter smeren met een stokje is wat moeil;ijk!

Na wat zoeken - de aangegeven internet bar was met geen mogelijkheid te vinden, zit ik nu in een telefoonwinkeltje waar ze wel een computer voor mij over hadden!

Donderdag was ik vroeg op in Lijiang en op de verkeerde weg.Ik zat geheel in de verkeerde richting en was wat telleurgesteld over het povere resutaat van wat ik zag, toen een oud vrouwtje die kennelijk in de gaten had wat iki fout deed me de goede weg wees in haar beste hand-chinees en ik het echte Lijiang ontdekte. Toen nog goed te zien, later overstroomt met Chinese Toeristen. Lijiang is een heel leuk oud stadje maar wel met een hogg valkenburg gehalte. Na even gerust te hebben mijn maag is toch wat van streeek, maak ik een lange wandeling daar Lijang, eerst het park en dan een kriskras route door het plaatsje. ik ben zeer populair en ga herhaaldelijk gevraagd of tersluiks op de foto. Kijk niet vreemd op als mijn rood-grijze tronie binnenkort in een Chinees reisboek verschijnt! ik drink een lekker kopje Gingerthee met verse gember, limoen en honing in het Tibeethuis en na nog een flinke wandeling strijk ik neer aan het raam van een muziekcafee - er speelt levende muziek om een glas ijskoffie te drinken. De jongens verdringen zich om me te bedienen. en herhaaldelijk ga ik weer op de foto. Een hele groep van zo,n tien Chinezen wil stuk voor stuk wel een plaatje met mij! Een jonge man die tot nog toe achter mij zat schuift aan, hij vindt het leuk om kennis te maken en biedt me een biertje aan, Heineken notabene. Hij werkt in de olie en heeft over een half uurtje een afspraak met een zakenrelatie. We praten over fakilie, werken in China en hoe het in Nderland is. We voetballen in ieder geval beter dan de Chinezen vindt hij. terug in mijn mooie hotel bestel ik een massage en wordt van 9 tot 10 geheel gekneed en geklopt. Je knal\pt er echt van op! dan nog wat fruit kopen - verse aardbeien - en naar bed.

Vrijdag neem ik toch maar ontbijt ondanks de slechte ervaring van gisteren en nu valt het goed.

M'n maag doet het weer! Wat het niet meer doet is mijn Danisch Disign v+d horloge en ik besluit op een nieuw uit te gaan, want zonder juiste tijd reizen is toch wat moeilijk. Uiteinedlijk kom ik in de bazaar terecht en koop een horloge voor 55 yuan. Op het kaartej stond 129, ze begon met 100, dus ik vind 55 een mooie resultaat (7,20 euro) en hij doet het nog steeds!

Ik maak nog een kort rondje Lijiang maar tref geen bekenden meer. Om 12 uur tref ik m'n chaufeut in de lobby en gaan we naar Dali, zo'n 30 kilometer zuidelijker. We zoeven door het mooie Chinese landschap met bergen velden en akkers - bijna altijd terrasvormig en leuke plaatsjes. het is wel dekadent zo'n eigen auto met chauffeur maar wel confortabel!

Rond 16 uur ben ik in dali in een groot hotel en tref achter de balie een meisje die geen woord engels spreekt of verstaat. Ik krijg wel m'n sleutel maar de gevraagde kaart of hotel-kaartje blijft uit. Ze belt wel 10 mensen maar niemand is bereikbaar, siesta! Ik doe het er maar mee, ruim m'n spullen in en loop het stadje in. Al gauw vindt ik een winkelstje waar ik een kaart kan kopen, op pad zonder kaart in de hand is niks voor mij! Ik loop een stuk door het stadje, wel druk maar minder valkenburg en besluit iets te gaan eten. Weer wil iedereen me helpen en er wordt een menue tevoorschij getoverd met ook engels. ik neem kippensoep. Nou daar zit echt een hele kip in met poten en al. Je moet goed kijken wat je van het vlees neemt, maar hij smaakt heerlijk en m'n maag reageert goed. Sindsdien geen centje pijn meer. Ik bekijk eens wt ik intussen allemaal gekocht heb en pak het bgoed in voor de rest van de reis en ga op tijd slapen.

Zaterdag ga ik fietsen, na eerst lang zoeken waar je een fiets kunt huren. Het meisje achter da balie wijst me verderop de straat in nadat ik op een velletje een fiets getekent heb. Ik vraag een geuniformeerd meisje die me niet begrijpt maar me meeneemt de bank in waar ze werkt naar een collega die wel wat engels spreekt en komzo een eind in de richting. Intussen kom ik een Kathlieke Kerk tegen en de zusters verzekeren me dat ik op de goede weg ben. Een europeaan die zijn achtergrond niet wil onthullen en al 5 jaar in dali woont geeft me de laatste aanwijzingen en vertelt dat m'n fietsplannen best uitvooerbaar zijn en even later fiets ik op weg naar de 3 pagodes en de tempel. de kaart die ik heb is voor het buitengebied meer suggestei dan werkelijkheid en zo maak ik een hele klim en kom uiteinedelijk aan de achterkant van het complex terecht. Ik heb dus een heel eind voor niets geklommen en een hel omweg gemaakt, want de ingang was eigelijk veel dichterbij. Maar de beloning is groot! Je moet er wel een eind voor klimen, ik dnk 220 meter omhoog over als maar nieuwe trappen, maar de tempel is prachtig. Ik ben echt onder de indruk van de praal van het boedisme. Voorl de hal van harmonie is indrukwekkend! Weer terg bij de ingang zijn er wel bijna 3 uur verstreken en ik besluit wel naar het meer te rijden, maar geen plaatje meer te bezoeken. Het is een leuke tocht door de velden en het meer is inderdaad heel mooi. Ik spreek een Brabantse uit Goes die ook alleen op reis is, ze vindt dat als je iets wil je je niet van anderen afhankelijk moet maken en allen reizen door China valt haar mee. Morgen gaat ze naar Myamar of zo en na een aardig praatje spreken we af misschien een biertje te drinken om 9 uur. Maar ze komt niet opdagen!

Ik fiets terug naar m'n hotel en neem wat rust. Ook zonder Zeeuwsw koop ik wat beirtjes en wat sate en geniet er van op m'n kamer. Na wat lezen naar bed.

Ik ga een rondje Dali maken en kom de school tegen waar ik gisteren ook niet in mocht. ik loop wat verder en zie wat merkwaardige gebouwen en vraag een meisje wat dat is. Het zijn de slaap-kazernes van de school en ze biedt aan me haar school te laten zien. Ik leg uit dat ik er niet in mag, maar ze wil het toch proberen. En zo krijg ik een uitgebreide rondlieiding door de 1ste Dali Middle School en het stidentenleven en hoe het is van huis te zijn. Yang Li is 17 en ontzettend gelukkig om mij te spreken. Alle vriendinnetjes die we tegen komen kijken haar afgunstig aan! Na twwe uur kijken en praten moet ze weg maar we spreken af om 5 uur om samennog wat te drinken. Ik vervolg m'n rondje Dali en bekijk de grote markt. Je kunt er alles kopen ik een theepot. Dan kom ik langs het koffiehuis waar ik gister ook al koffie gedronken heb. Toen mocht ik van alles proevn en m'n mnening geven Dat blijkt nu verwerkt tot een keurig boekje, wat de klant helpt bij z'n keuze en ik krijg weer een aantal soorten te proeven. de baas zelf is er een een stagiair Su Ye Fen. We raken in gesprek en het is heel gezellig, We spreken af om elkaar om 8 uur weer te ontmoeten en nog een biertje te drinken. Ik loop nbog naar het museum wat heel interessant is en door een straat met meubelmakers. Om 5 uur ontmoet ik Li en geef haar het stukje ananas waar van ze vertelde dat zr er dol op is toenze het rook van een vriendinnetje, maar je moet je beheersen! Ze is bijna tot tranen dankbaar. We gaan op een terrasje zitten en hebben een heel gesprek. Ik ben haar vriend en ze is trots op me! We wiselen adressen uit en als ze geld verdient heeft met zakendioen - ze wil bussines-woman worden - komt ze me zeker opzoeken! Om 18.30 neemt ze met tranen in de ogen afscheid. Ik zeg haar dat ze ook van eenmalige ontmoetingen kan genieten en dat niet alles blijvend kan zijn. Ze belooft haar best te doen maar gaat extra hard leren om naar mij toe te kunnen komen.

Om 8 uur tref ik Su en omdat ze zo gauw geen rustige plek weet om te praten gaan we naar m'n kamer. We hebben een heel gesprek over leven in China. Su is 22 en hoopt in october haar graad te halen als onderwijzeres basisschool Ze heeft een vriendje die ze zo om het half jaar ziet. Ze denkt tegen haar 30ste te trouwen. Ze is heel arm en moet elke cent omdraaien. Haar ouders zijn boeren. Ze verdient met haar bijbaantje 800 yuan per maand en werkt daar ruim8 uur per dag voor. Straks verdient ze 2 a 3duizend yuan. Ik laat de fotos van kinderen en klienkinderen zien. natuurlijk zijn de babys lief. Wouter vindt ze cool, met Maarten wil ze wel trouwen maar Eva is de liefste! Om 9.30 moet ze zich haasten om de bus naar school te halen.

Wat een bijzondere dag!

Maandag pakken en nog een klein rondje Dali. De poort die ik nog niet gezien had blijkt bij een kazerne te horen en als ik te dicht bij kom wordt ik aangeroepen Foreinger stop. Als ik nog een stap zet zal ik ter plekke doodgeschoten worden begrijp ik en ik keer dus maar om. Ik drink nog een kopje koffie op het terras van gistern en ga naar het hotel. M'n chauffeur brengt me met 8 anderen die we onderweg verzamelen naar het busstation voor de bus naar Kunming. Ik kom naast een Russische jongen te zitten, die Chinees studeert en spreekt en voor een Russische firma werkt die schoenen laat maken in China ik ben veven kwijt waar. We hebben een gespek over Rusland. Russen houden niet van hun land en maken het zich te gemakkelijk. Ze zijn niet ambitieus en geloven het allemaal wel. Verbetering zou van het onderwijs moeten komen, maar dat is beneden de maat en slecht georganiseerd. Hij komt uit Moskou en maakt me alvast een beetje wegwijs in de stad waar ik straks zal zijn.

In Kunming is er geen mannetje of vrouwtje en ik sta met m'n spullen op het drukke busstation. Ik vraag iemand in uniform te bellen en hij neemt me mee naar de loketten een stuk slepen verderop. Daar wordt er gebeld en 5 minuten later komt een hijgende mevrouw met 1000 verontschuldigingen. Ze konden zo gauw geen parkeerplaats vinden en de drukte. Ze is meer overstuur dan ik en ik kalmmer haar. Alles is immers nu goed! Maar sorry, sorry!

Met auto en chauffeur wordt ik in het hotel afgeleverd leen haar kaart en krijg nog een flesje water toe.

Ik eet nog ergens een heerlijke schaal soep met stokje en lepel voor 10 yuan en ga naar bed. Goed geslapen!