Vandag is het zondag. Het gaat ietsje beter. Voor de wandeling van m'n kamer naar de receptie, zeg 40 meter, heb ik net geen adem genoeg en moet een keer pauseren.

Gisteren was een zware dag: twee ziekenhuizen en 5 uur in de auto, dwars door zo'n beetje de slechtste lucht van Cnina en m'n longen hebben het al niet breed, met m'n COPD en ontstoken!

Maar dat moet nog blijken! Het begint met een toevallige gids die m'n telefoontje van de ANWB-alarm in handen krijgt. Hij vertelt dat er in Pingyao een uitstekend uitgerust modern ziekenhuis is en natuurlijk moet ik daar vervolgens van ANWB heen! Gisteren ging ik nog direkt naar de apotheek omdat de dokter niet goed genoeg was, maar goed. Om 8.30 zit ik in The Peoples Hospital of Pingyao Country en spreek met hulp van een tolk die ik daar tref met de dokter. Hij is welwillend en ter zake. Waarschijnlijk heb ik longontsteking en kan ik de pillen blijven gebruiken, maar als ik meer wil weten moet ik naar de hoofdstad' waar ze betere dokters en ziekenhuizen hebben, zeker als ik moet blijven. Ik krijg de nodige bescheiden mee en ga via het hotel m'n gepakte koffer ophalen stel dat ik wordt opgenomen en we gaan op weg naar Taiyuan. Ik bedenk nog net dat nhet goed is om geld op te nemen, want je moet alles betalen.

We rijden dus langs de AMT en dan gaan we. twee en een half uur hobbelen, deels over binnenwegen deels over de autoweg. De lucht is inderdaad vreselijk, Shanxi is een van de meest vervuilde provincies, en het stinkt en prikkelt dat het een lust is. En ik ben al zo ziek!

Om 12 uur bereiekn we het Shanxi Provincial Peoples Hospital en km iik via een soort van intake via giebelende zusters en iedereen kijken direkt bij de dokter terecht. Ik geef hem de meegebrachte papieren en met een minimaal engelssprekende zuster - dat ik een tolk wil begrijpen ze niet - komn we tot zaken. Er wordt bloed geprikt, een X-ray gemaakt, een scan van m'n hart en ik wordt door de stetoscoop beluisterd. Metr de uitslag van alle onderzoek komt hij tot de conclusie niet zo zware longontsteking, ik kan de kuur afmaken, krijg er van hem nog een pilletje bij, hoef niet te blijven maar moethet wel rustig aan doen! Om half 2 ben ik klaar en sta met een levensgrote longfoto, een hoop papier en rekeningen van pakweg 4oo yuan weer buiten. Toen ik 1600 verstond en mopperde werd het gewoon 300. Zo doen ze dat hier of ik verstond het verkeerd. M'n chaufeur, die al die tijd bij me gebleven is en ook velen anderen zijn af en toe komen kijken naar die vreemde snoeshaan, stelt voor terug naar het hotel in Pingyao te gaan. Ik heb inderdaad geen alternatief! en vraag hem te bellen of ze nog een kamer hebben, ik zou vandaag immers naar Beijing gaan. Geen probleem! En daar gaan we weer 2,5 uur terug en ik ben al zo moe en zo ziek. Ik krijg een andere kamer en om 5.30 lig ik in bed. Ik slaap niet maar rust tenminste. Ik moet te veel hoesten. Tgen de ochtend pak ik toch nog 2 uur slaap. Sta om 8 uur op, fax de verklaring van de dokter naar ANWB, bel Libo en zit nu te berichten. Ik hoest nog wel flink maar voel me al wat beter. ik weet nog niet wat ik ga doen. Ik kan pas vliegen als m'n longen helemaal schoon zijn en dat kan nog even duren. In Pingyao blijve in deze lucht is niet echt bevorderljik. De steppen van Mongolie wenken en die zijn heel wat schonen en zullen helpen genezen. Nu ben ik hoe dan ook te zwak om te reizen dus maar even zien. Ik weet nu ook hoe het gekomen is.Maandagnacht had ik een zware aanval van diaree, echt klassiek. Ook was ik verkouden, althans hoesten en snottereen. De diareekon ik stoppen met 2 pillen maar de verkoudheid hield aan, dinsdag en woensdag kuchen en proesten, donderdag een rondje lopen in een fikse zware wind met zand en vuiligheid, niet koud wel vies. Ik denk dat toen de cokken dachten nou hebben we hem weer! En jawel, vrijdagmorgen kom ik niet meer vooruit en besluit naar de dokter te gaan, wat een apotheek werd. Zo gaan de dingen in China als je ziek bent!