Ik ben nog niet verslaafd of zo, maar hier staat een computer - Hotel Le Duy - en wie weet hoe het er morgen uitziet. Bovendien wil ik toch bijhouden wat ik doe, dus hier is het verhaal van de laatste twee dagen.

Gisteren heb ik m'n rondje Ho Chi Minh City gedaan. De Hindu - Marimmam-tempel, de Xaloi pagode, de Vinh Nghiem pagode en de jade Keizer pagode, die volgens het boekje het meest interessant is, maar ik weet niet zeker of wat ik gezien heb overeenstemd met wat er in het boekje staat. Over het algemeen kan ik met de vrij grove hotel-kaart m'n weg wel vinden, maar dit was moeilijk! Je kunt wel zeggen dat HCMC een levendige stad is, om niet te zeggen druk. Ik heb zo'n 12 kilometer rondgelopen en overal wordt je besprongen door de brommers en motortjes. Ik denk dat de helft van de Saigonezen op een brommer zit en daarnaast staan er nog evenveel geparkeerd, vooral op de stoep. Als er dus 5000000 Saigonners zijn zijn er minstens 50000000 brommers. Sommige mensen zien er gewoon uit, wel met helm in alle kleuren en soorten, velen hebben een mondkapje op, ook in alle maten en soorten, gestolen in het ziekenhuis tot schouder-bedekkend in fleurige lente-tinten en nog flink wat hangen het monster uit met iets van een bril of zo; die zien er helemaal niet uit. Het is erg leuk om te zien wat er onder vandaan komt als je af en toe een onthulling meemaakt! Ales wordt op de brommer vervoert: vader, moeder. het hele gezin, fruit en groente, spiegels, ramen , kasten, noem maar op! Je stopt voor het cafe of eethuis en ze brengen je bestelling in een plastiek zak, die dan aan een haakje gehangen wordt en verder knorren we weer! Al dat geweld moet je weerstaaan als voetganger, wat verder van het centrum een zeldzame soort en zo wie zo iemand als ik, wie loop ter nou? Dat is voor de dommen en de armen. Je ziet wel echt veel meer van het leven in de stad, iedereen is druk of hangt rond, bijna altijd met de brommer. Ze laten je wel met rust in het algemeen - anders dan in Dehli - en zijn verder vriendelijk. Veel engels spreken ze niet, maar ik kan m'n weg wel vinden. Als wandelaar is het wel een kwestie van overleven, want je moet vaak oversteken en ze rijden door op hun weg. Toch ging het maar een keer bijna mis en toen stopte hij. Je moet voortdurend allert zijn en na een dag lopen wordt je wat moe! s'Avonds is het wat lastiger inschatten als je die lichten op je af ziet komen en er zijn ook autos en bussen! Maar goed, ik zit hier nog.

Na een glas koele, verse sinaasappelsap met water voor de laatste pagode, kost 20000 dong - hoeveel? verder naar het postkantoor met in de hal Ho Chi Minh zelf en het Herenigingspaleis. Op weg terug naar het hotel begint het te onweren en te regenen. Het valt er met bakken uit en ik schuil samen met twee straatverkopers en twee losse meisjes onder de kap van de bushalte. Het duurt ongeveer een uur. ik koop wat fruit en drinken in de Ben Tranh markt en besluit even wat te slapen in het hotel. Het is overigens 35 graden! Rond 5 uur ben ik toe aan m'n rondje HCMC bij avond en nacht. Midden in het centrum als het even druk als overdag, maar wel gezellig en veel te zien! Een massage laat ik me niet ontgaan en zo kom ik rond tienen weer terug in m'n kamer. Een welbestede dag!

Vandaag ben ik naar de Mekong delta geweest, anderhalf uur met de bus in gezelschap van zo'n 25 andere toeristen, vooral aziaten: Japan; Korea maar ook een paar Fransen en Oekrainers. Bij het hotel begon het met een mooi busje maar tegen dat we op weg waren, drie bussen later was het een wat oude rammelkast! Maar goed we kwamen in My Tho City, waar we meteen scheep gingen. Intussen heb ik in zo,n zeven verschillende bootjes gezeten, waarbij vooral de wisselingen spannend waren, somd overstappen al varend op de rivier! Je krijgt een goede indruk van het rivier leven en landschap, maar wordt wel rondgeleid en gaat dus gebaande toeristische wegen. Onderweg op de verschillende eilanden wordt geprobeert je honing, alles van cocos, suikerwaren en nog veel meer aan te praten alles door lieve geoefende mensen. Ik heb niets gekocht! De beloofde boottocht terug over de rivier gaat wegens gebrek aan belangstelling niet door en dus knorren we nu in een wat betere bus weer terug naar de stad. Om zes uur ben ik hartstikke moe terug in het hotel - ik heb vannacht niet zo goed geslapen - een ga op bed liggen. Drie uur later ben ik weer wakker, verfrisd en veel wijzer. Je kunt zo'n tochtje moeilijk alleen doen, maar meelopen in de groep vind ik toch niet zo leuk, ook al omdat je alleen krijgt voorgeschoteld wat zij willen, die Vietnamezen en ik denk dat je heel wat leuker praat als je alleen bent. Maar zeker geen spijt.

IHet is bij twaalven en ik ga afsluiten. HCMC is een enerverende stad, goed om gezien te hebben maar veel langer hoeft niet. Het zoeft voortdurend om je heen! Morgen pakken, nog een rondje Chinese wijk Cholon en dan om 19.00 uur de trein naar Dalang en dan zaterdagmogen met de bus naar Hoi An. Het hotel heb ik besproken en het treinkaartjeal gekocht. Benieuwd of de bus ook gaat lukken.

Dag, Jon