Het is nu paasmaandag-morgen rond 10 uur en ik zit in een hotel/guesthouse in Ping'an, hoog in de Drakenruggengraat-bergen. Als ik het goed begrijp is het hier zo'n 1550 - 2000 meter hoog. Bijzonder zijjn de uitzichten over de eeuwenoude rijstvelden, maar dat ga ik vanmiddag beleven, heb ik net afgesproken met May de altijd lachende en flirtende gids.

Maar weer naar het begin van het vervolg.

Als ik me goed herinner heb ik verteld dat ik ben aan gekomen in de Outside Inn in Yangshuo en daar hartelijk ontvangen door de Nederlandse baas Ronald.

Op donderdag loop ik in m'n eentje naar de Dragonbridge over Yulong-river. Onderweg bekijk mik een oud dorpje, waar de oudjes me geld uit de zak proberen te kloppen om een foto op de binnenplaats te maken. Ik vertel ze in m'n beste Limburgs dat ik daar niet aan begin en dat ze maar een keer een foto in den Bosch moeten komen maken! Achtere het dorp mis ik de linker afslag en het meisje dat ik er naar vraag verzekert me dat ik op de goede weg ben. Zo kom ik in Baisha terecht 3 km te ver oostelijk en moet nog 3 km naar de brug. Met het oog op de tijd denk ik een taxi te nemen maar die vindt ik niet. Iemand biedt aan me voor 10 yuan naar de brug te brengen achterop de brommer en ik beskuit het er toch maar op te wagen. Het lukt en om ongeveer half vier ben ik bij de brug en stap op een bamboe-vlot dat me in anderhalf uur stroomafwaards Yukong naar de eerdte brug brengt, een half uurtje lopen van de Inn.

Vrijdag - goede vrijdag - raar idee! ga ik fietsen. Eerst naar Yangshuo, een Chinees Valkenburg, waar duizende Chinese toeristen rondbanjeren. Je moet het gezien hebben, zeker het gedoe op de Li - river, waar de tourboten af en aan varen, en de aalscholvers op stokken betaald moeten worden voor de foto! Gisteren zag en fotografeerde ik ze voor niets. Een tochte naar de theeplantages redt ik niet - te ver - en ik fiets naar Moon-hill 8000 trappen omhoog voor een prachtig ver uitzicht op het rivierdal. Van alle Chinezen die ik tegen kom krijg ik lof over m'n prestatie en zeker drie willen met me op de foto! Maar zonder het vrouwtje dat de hele weg met me meeloopt met hhar kistje met drankjed had ik het niet gered! Zeker op de terugweg houdt ze voortdurend m'n hand vast en dat helpt echt, ook al is ze half zo groot en half zo zwwwar als ik.Dan door het dal weer terug naar de Inn. Ruim 30 km gefietst in China op m'n eentje met de kaart en alles gevonden zonder tegen iemand anders aan te fietden! Vanavond om9 uur geeft Quanjing me een heerlijk Chinese massage op m'

'n kamer. Ze is zeer goedlachs en vertelt me over man en kinderen en wat er zo te vertellen valt. Ik toon trots m'n boekje met kinderen en kleinkinderen!

Paaszaterdag is er veel regen maar tegen 12 besluit ik toch er op uit te trekken met gids Christina, volgens Ronald de beste gids van de streek. Het is een heel aardige vrouw, die inderdaad veel te vertellen heeft. Omdat het ovral glad is van de regen besluiten we van klimmen over het heuvel-plateau af te zien en op de vlakke weg in het dal te blijven. We lopen eerst noordwaarts naar de eerste brub en dan zuidwaarts naar de oversteekplaats. Ze vertelt over de gewassen en de fruitbomen, de feestelijkheden ter gelegenheid van de dodenberdenking, de veranderingen in China, haar eigen leven als boerin en nu onderneemster en zo voort. Ik leer een hoop. We steken de rivier over met het bamboevlot van een kennis en dan gaat het mis! Hij legt aan aan een andere boot en dan moet je naar voren lopen om over te stappen. Chistina houdt dus m'n hand vast. - ik durf niet alleen vanwege m'n wiebeligheid - maar met z'n tweeen zijn we te zwaar! het vlot wankelt en zij komt half in het water en al gauw op haar kont op het vlot terecht. ik val de andere kant op mmar ze blijft me vasthoudenen zo kom ik allen met m'n linkerbeen in het water terecht. Met links stap ik op de naastliggende boot en kan de stoel grijpen. Wat geschrokken, wiebelig en met natte benen en voeten kom ik met hulp van twee mannetjes aan de kant. ook Chistina komt er wat natter maar verder heelhuids van af. De schippen krijgt op z'n flikker ook van alle omstaande collega's dat had hij nooit zo mogen doen! Zo'n boedha als ik ben - m'n buik wordt als bewijs getoont, moet je nooit met z'n tweeen op het vlot nemen! Chistina biedt 1000 verontschuldigingen aan en even later lachen we samen om hetr gebeurde: heb ik tenminste een verhaal voor thuis!

We drinken een kopje thee in de Gigling Tree en lopen naar de inn terug. Iedereen krijgt het verhaal in geuren en kleuren te horen.

Savonds ga ik naar een prachtige show in Yangshuo, van de beroemde regiseeur die ook de opening van de Spelen deed. Heel kleurrijk en imposant en massaal Chinees en uniek in de wereld. Er zijn 1000de Chinese bezoekers en dat drie keer per avond elke dag van de week. Ik ben blij met de twwe jonge Amerikamen uit Hongkong die mee zijn en samen vinden we met wat gedoe onze kaartjes en plaatsen en later onze chaufeur terug Wel heel jammer dat het blijft regenen.

Paaszondag neem ik afscheid van Ronald en z'n staf van vriendelijke zeer behulpzame meisjes en brengt dezelfde chaufeur/coureu me naar Ping'an. Eerst in Yangshuo naar meneer Yonglin die me inlicht over het vervolg van m'n reis naar Lijiang mn de vluchten zijn verandert, dan naar Guilin terug en dan naar Ping'an de bergen in. Vooral dat laaste stuk is een prachtige rit door het berglandschap en hij kan echt goed rijden! Om 17.30 zijn we in Ping'an en kom ik vader Piet en dochter Bregje Buijtels tegen, hij is reisorganisator in Zuid Oost Azie en zij even op bezoek; Ze zijn geboren in Casteren en hij woont op Bali zij in Jabeek! Er wordt bier uitgewisseld en van het een komt het ander. Ze bieden me een etentje aan en daarna slaan we met een aantal hen bekende Chinezen aan het kaarten, ook de gastvrouw doet mee en May, die me halpt en raad geeft. Eerst voor de lol en daarna voor 1 yuan per rondje. Van de yuan die ik van Bregje krijg speel ik tot 11 uur, dan ben ik alles kwijt. De winnaar ' baar van de tent ' is 24 yuan rijker! Het is veel en hard lachen en intussen krijg ik een groot glas pruimenjenever aangeboden. Lekker maar koppig! Ik ben blij dat ik niet meer over de trapjes en weggetjes van het dorp hoef en lig om 11.30 in bed.

Zien wat vandaag verder bengt!