Op donderdag maak ik nog een klein rondje Kunming en koop een riem om de tas dicht te binden - anders schuift alles zo = hij is nu al stuk, made in China = en een eigen kaart van Kunming, de geleende moet ik teruggeven aan de gids. Ze haalt me op tijd op en ik ruzie met de kassier over 20 yuan, die ik moet betalen omdat ik badschuim en dat soort dingen gebruikt heb uit een gesloten blikje. Hadden ze maar moeten zeggen! Maar natuurlijk trek ik aan het korste eind!

De trein naar Chongquing vertrekt om 12.30 en ik ben ruim op tijd. Als je je treinnummer weet wijst een bord je naar het perron en in de trein heb je een coupe en een slaapplaats. Ik deel m'n coupe met dochter Xing, haar moeder en Jing, een26 jarige Chinese, die voor de tweede keer getrouwd is. Bijzonder in dit land, maar je leven is kort en als je nio\iet gelukkig bent in je gearrangeerde huwelijk moet je voor jezelf kiezen. Ik stem in maar ben zeer verbaasd over deze opvatting in China. Ik zie Xing dan ook aarzelen. Zij is nog niet getrouwd, heeft een vriend in Binnen mongolie en ziet hem af en toe. Ze hoopt over enkele jaren te trouwen, als hij een huis kan kopen in de plaats waar zij woont. Ze gaat binnenkort afstuderen als biologisch/medisch analiste en maakt een reisje met haar moeder voor ze moet studeren en werken. Moeder is gepensioneerd handelsvrouw en neemt niet deel aan het gesprek maar kijkt breed lachend toe. We praten over van alles en nog wat, Xing het makkelijkst en Jing met horten en stoten. Ik krijg van alles toegestopt om te ten: bananen, mangosteen, koekjes, verpakte stukjes vlees, snoepjes, een hele berg. Na een tijdje wil Jing, die me wel aardig vindt me mee uit eten nemen in het restauratierijtuig, maar ze durft het niet aan met haar engels. Uirteindelijk gaan we met z'n drieen en Xing vertaald. Het is gezellig, maar Jing vindt het eten te slap - voor mij is er niet te scherp eten besteld - en ze eet zelf dus maar weinig. Als we tegen achten terug zijn in de coupe, blijkt dat Xing eigenlijk bij de buren moet slapen, want een meneer heeft aanspraak op haar plaats. Als ik haar aanraad om te ruilen durft ze dat niet aan, meneer is niet zo vriendelijk, maar ze belooft tot 10 uur te blijven om te praten. Heel gezellig, maar meneer kan het wel schudden bij mij!

Tegen 11 gaan we slapen en ik slaap zowaar.

Om 7.38 zijn we in Chongquing en ik wordt opgehaald door Anna, na een hartelijk afscheid van de drie dames. We gaan de bagage naar de boot brengen, maar die blijkt pas om 9 uur vanavond te vertrekken en ik kan pas om 6 uur terrecht op de boot. Ik bel de hoofd-contactpersoon en vraag om een oplossing. Afgezien van een uurtje met iets met een document is Anna vrij en ze biedt spontaan aaan me vandaag te begeleiden, voor niets!

We gaan de stad in - het centrum en ik sjouw een uurtje alleen rond. Dan komt Anna terug en we hebben eeen heel gezellig dag samen. Ze laat me een boel interessante dingen zien en we lunchen gezellig samen. Ik wordt in Chongquing vaak tersluiks opgenomen en samen met een chinese lopen baart wel opzien. Ik voel me in ieder geval de enige nederlander in een stad van ruim 5 miljoen mensen. Toch wel leuk!

Om 6 uur ben ik terug op de Victoria Katarina, met 130 bemanningsleden en 250 passagiers, waarvan 30 witten. Wij vormen een apaarte groep en eten appart en hebben apparte uitstapjes. Gaande de reis ontstaan er wel contacten. De hut zal 4 nachten mijn thuis zijn en ik ruim alles zorgvuldig in. Als ik klaar ben pak ik een paar biertjes aan de bar en eeen wodka om het te vieren en ga slapen. Om 9.30 zijn we afgevaren en ik heb nog wat nachtfoto's gemaakt.

Ik ben al om 5.30 wakker, neem een lekere douche en ben de eerts met verse koffie aan dek. De rivier is prachtig. Ik kom Anna - een andere - die ochtend drie keer tegen en ik leg uit dat dat een biertje kost. Anna is 34 heeft een zoontje van 5 en is hoofd van de interne dienst; ze stuurt zo'n 70 mensen aan. We spreken af vanavond een biertje te drinken. Om 8.30 gaan we van boord om een beroemde spooktempel te bezoeken, veel lopen en klimmen. Om 12.30 zijn we terug voor de lunch. Van te voren is er een lezing over de rivier door riviergids Luther. Om 3.45 na een heel eind varen gaan we weer van boord om de Rode Pagode te bekijken. Om 6.30 terug en diner; ik deel m'n tafel de hele reis met Uwe, een Duitser die in Sjanghai duits doceert, een stel op leeftijd, hij Australisch en zij Chinees en een stel Indiers die al 30 jaaar in Texas wonen, hij zit in de olie. Af en toe schuift Susan aan een Amerikaanse uit Californie. Alles bij elkaar en leuke tafel en we leren elkaar gaande weg redelijk kennen.Vanavond is er een kleurrijke show van het personeel, heel leuk.Ik tref Anna om 10 uur en we drinken ons biertje. Ik laat de kaart van de reis zien en oogst bewondering. De foto's uit het boekje zijn een doorslaand succes, Tijn en Vera stelen de show, maar Maarten is toch ook heel favoriet bij de barmeisjes! Nog wat lezen en slapen.

Zaterdag is er na het ontbijt een lezing van Luther over zichzelf. Hij verteld te zijn opgegroeid op het platte land, in de stad gaan studeren en werk gevonden in het reisbedrijf. Hij is getrouwd en laat de rapportage ven zijn huwelijk zien. Z'n dochtertje is intussen 1,5. Het is een boeined verhaal met plaatjes en laat veel persoonlijke informatie zien. de rest van de dag bekijken we de riveir op allerlei manieren in verschillende boten en varen intussen door richting Drieklovendam Alle drie de kloven gaan we bekijken. Soms kijk je je ogen uit op de natuur' het water en wat er allemaal gebeurd. Na het diner is met de kaptijn - een bijzonder Chinees maal - is er cabaret door het personeel. Zingen, dansen een orkestje, een gochelaar het is er allemaal. Na afloop wordt ik natuurlijk mee de vloer oop gevraagd door een van de meisjes en puffend en steunend doe ik m'n dansje mee! Na wat biertjes en wat wiskey ga ik pakken, om 12 uur varen we de sluis in en begint een operatie van 3 uur waarbij we in 6 stappen 120 mter zakken. Ik maak de eertste en de laatste twee stappen mee en slaap zo maar 3 uur. Maar zoiets kun je niet ongemerkt voorbij laten gaan Ag\fgezien van 6 chinese dames die me met veel lol gezelschap houden ben ik de enige die zo denkt! Om 6 uur ben ik weer op, neem een douche en pak af want om tien uur gaan we de dam bekijken, de grootste van China. Een mooi stuk werk met hulp van Duitse ingenieurs. Uwe straalt!

Om 12 uur zijn we in Yichang en nemen afscheid van elkaar en de bemanning. Ik wissel e-me\ail uit met Anna en Lena. Ik worst van de boot gehaald door twee mannen die me naar het station brengen. Ik moet nog wel even op de trein wachten, mmar dat is wel even rustig. Rond 4 uur gaat de trein naar Xian, en nu deel ik m'n coupe met twee jongens en een meisje. Alleen een jongen spreekt engels, het meisje durft niet. Uiteinedlijk geef ik een tijdje les in uitspraak en schuchter doet ze mee aan het gesprek. Uiteindelijk krijg ik haar e-mailadres en ik beloof te schrijven en zij zal in het engels antwoorden. Allemaal zijn ze getrouwd en hebben een kind. We praten gezellig tot het slapen gaan, en Li Ye maar vertalen1 Hij wordt er moe van.

Om 7 uur zijn we in Xian en ik wordt weer opgehaald, nadat we nog foto's gemaakt hebben en ze me geholpen hebben m'n intussen van cadeautjes zware koffer buiten te krijgen. Lee is m'n nieuwe gids en met chaufeur breng ik de dag door, eerst naar het hotel om te douchen - de kamer bevalt me niet en nu heb ik een duurdere voor de zelfde prijs met computer - ik ben in het algemeen geen zeur maar een douche waar het water aan de verkeerde kant uitkomt net als je hem modig hebt, een lekke wc, geen papier geen lamp die het doet etc, daar betaal ik niet voor! Nu zit ik in een zaal van 12 bij 5 in 4 compartimenten met2 tvs en computer. Je zult de fotos wel zien! Na wat gedoe gaan we op weg, eerst een 6000 jaar oude opgraving, dan het Terracotta leger dan lunch en dan eeen zijde fabriekje. Xian ligt aan het begin van de zijderoute en produceert al heel lang zijd van zijderupsen. Ik had dat nog nooit zo gezien. Het leger si werkelijk zeer de moeite waard. Ik zag ooit wat in Assen maar als je ze allemaal ziet is het ongelooflijk. Nu is het 20.15 en ga ik stoppen. Ik ben moe en wil nog douchen voor de masseuze me dadelijk een heerlijke opfrisbeurt komt geven!